Taeroz Blog

ช่วงนี้อากาศแปรปรวนมากมาย เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวร้อนมาก เดี๋ยวร้อนมาที่สุด เดี๋ยวร้อนไม่มีที่สิ้นสุด ร้อนจนร่างกายจะมลายสลายสิ้นชีวินลับดับสูญไป เพราะอากาศร้อนนี่แล ผมถึงไม่ค่อยได้มาอัพบล๊อก (โห!! แถมาได้) ฮ่าๆ จริงๆไม่ใช่เพราะอากาศร้อนหรอกครับ ผมก็แถไปงั้นๆ จริงๆ เพราะคอมมากกว่า ช้าเต่าคลานแซงเลยอะ เฮ้อออ!! (ไม่คิดโทษตัวเอง??) ก็เลยไม่ค่อยจะได้อัพบล๊อกเท่าไร แหะๆ

ถ้าได้ดูข่าวคงจะรู้ว่าโลกร้อนมาก เอ๊ย ไม่ใช่(ไอโลกร้อนน่ะไม่ต้องดูก็รู้) แต่ข่าวที่จะนำมาบอกก็คือ ระดับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และ มีเทนกำลังเพิ่มขึ้น เราต้องช่วยกันปลูกต้นไม้แล้วล่ะ ปัญหาโลกร้อนตอนนี้รุนแรงมาก แบบว่าไม่ไหวแล้ว - -” เอาล่ะจบๆ ซักทีเรื่องโลกร้อนนิ

เดี๋ยวนี้อะไรๆ ก็แพงไปเสียหมด ตั้งแต่ไม่จิ้มฟันยันยานอวกาศ โหย ราคาขึ้นไม่ได้หยุดไม่ได้หย่อน น้ำมันนี่ตัวดีเลย จะแพงอะไรนักหนา สงสัยมีทะลุลิตรละ 50 แต่ก่อนลิตรละ 15 เอง เลยแอบสงสัยว่าต่อไปมีตังซื้อรถ แต่จะมีตังมาเติมน้ำมันไหมหว่า ข้าวก็แพงอีก แบบเครียด สิวก็เลยขึ้น เม็ดใหญ่เลย สิวหัวช้างกลางจมูกเลย โหยเวรกรรมจริงๆ เลยยิ่งเครียด ไม่รู้ทำไง เบื่อเหลือเกินเจ้าสิวเนี่ย ผมก็เลยลองรักษาจริงๆ จังๆ อีกซักครั้ง ถ้าครั้งนี้ไม่ได้ผล ขอไปทำบุญไว้เยอะๆ แล้วไปตายเสียดีกว่า ชาติหน้าฉันใด ขอเกิดมาหน้าเนียนๆ แบบตุ๊กตากะเค้ามั่ง เนียนละเอียดแบบว่าเอากล้องจุลทัศส่องไปยังไม่เห็นรูขุมขนเลย (คงต้องทำบุญเยอะน่าดู) เอ่อ สงสัยจะนอกเรื่องไปถึงดาวอังคารแระ กลับมาๆ ผมก้เลยไปรักษาสิวที่พรเกษม(คงรู้จักกันดี) ตรงข้ามมาบุญครองน่ะ กะหมอที่มีคนแนะนำมามากที่สุดอะ ไม่เอ่ยชื่อดีกว่า เอาเป็นว่าไปครั้งแรก ก็ไม่รู้จะพูดไงดี คนเยอะมาก แต่ว่าการตรวจก็ดีนะ มีการกดหัวสิวเราเอาไปส่องกล้อง ว่าแบบสิวแบบนี้จะใช้ยาตัวไหน ไรงี้ ก็คิดว่าครั้งนี้ “ต้องหาย” ไม่หายไม่ได้แล้วล่ะ ครั้งแรกก็หมดไปแล้วพันนึง ถามว่าแพงมั้ย ตอนนี้ตอบไม่ได้อะนะ คือถ้าหน้ามันดีขึ้น แบบว่าสิวหายหน้าเนียนเป็นตุ๊กตาไปเลยเนี่ย มันก็ไม่แพงหรอก (แต่พอหน้าเนียนแล้ว แต่ละครั้งคงถูกกว่านี้) แต่ยังไงคิดว่าต้องหายแน่ๆ อย่างทที่บอกถ้าคราวนี้ยังไม่หายไปเกิดใหม่ดีกว่า เรื่องสิวนี้จนปัญญาจริงๆ ลองมาหลายอย่างแล้ว ทั้งหาหมอมาก็หลายที่ ทั้งลองใช้ยาเอง แบบนั่งศึกษาเองเลยอ่ะ ว่าสิวแบบไหนใช้ยาอะไร (ผมเคยคิดจะไปเรียนแพทย์ด้านผิวหนังเพื่อมารักษาสิวตัวเองโดยเฉพาะเลยด้วย - -” เวอร์ดีมะ) ตอนนี้กำลังนั่งนึกภาพตัวเองตอนหน้าใสๆ อยู่ ฮ่าๆ แบบว่าทำตายเดอะซีเคร็ดน่ะ อ่านะ

พูดถึงเดอะซีเคร็ด ไม่ทราบว่าได้อ่านกันรึยังครับ ถ้ายังไม่ได้อ่านผมคิดว่าคุณน่าจะลองอ่านดูนะ ไม่แน่ว่าถ้าคนทำถามความลับนี้เยอะๆเข้า โลกเราน่าจะน่าอยู่มากกว่านี้(หรืออาจถึงขั้นเข้าสู้ยุคของพลังจิตเลยทีเดียว แอบคิดไปไกล) คือถามเต้ว่า เชื่อไหม?? ผมก้บอกได้เลยนะครับ ว่า “เชื่อ” มากๆ แบบว่าเหมือนรู้สึกถึงกฏข้อนี้ก่อนได้อ่านหนังสือเล่มนี้อีกอะ เต้เริ่มสังเกตมาพักนึงเกี่ยวกับกฏข้อนี้ จนได้มาเจอกับหนังสือเล่มนี้แหละ จึงกระจ่างขึ้น กล่าวถึงเนื้อหาหน่อยดีกว่า เดี๋ยวคนที่ไม่ได้อ่านจะงง หนังสือเริ่มนี้พูดถึงกฏการดึงดูด ว่าความคิดเรามีแรงดึงดูดสิ่งที่เราคิดให้เป็นจริงขึ้นมาได้น่ะครับ ประมาณว่าถ้าเราคิดดีมันก็จะดี ถ้าเราคิดแย่มันก็จะแย่ แต่มันไม่ง่ายนะครับที่จะคิดดีๆ น่ะ เพราะเราควบคุมความคิดไม่ได้ พระพุทธเจ้าเองก็เคยตรัสไว้ประมาณว่า ความคิดควบคุมได้ยากมากๆ เพราะมันไว เพียงหนึ่งในล้านของวินาทีเท่านั้นเอง แค่เราตามความคิดให้ทัน และคอยดึงมันกลับมาให้อยู่ในแบบเราต้องการ เท่านี้ก็ดีเหลือเกินแล้ว รายละเอียดอื่นๆ ลองอ่านในหนังสือดูละกันครับ แนะนำว่าซื้อเดอะท๊อบซีเคร็ดด้วย มันดีจริงๆ (นี่ถ้าได้หน้าใสด้วยนะ คงจะเชื่อแบบหัวปักหัวปำเลย)

วันนี้อัพบล๊อกซะยาว แถมไม่มีรูปภาพอีก (คอมไม่อำนวย แค่พิมพ์ให้เสร็จก็ลำบอกแล้ว Y Y) สงสัยคงจะไม่มีคนอ่านมาถึงตรงนี้หลอก ฮ่าๆ เลยขอแอบบ่นเกี่ยวกับบ้านหลังใหม่นิสนึง เต้เองก็ย้ายมาอยู่ที่นี่อาทิตย์กว่าๆแระ ที่ย้ายมาเพราะจะได้ใกล้ที่เรียนแห่งใหม่(ลาดกระบัง)มากขึ้น(หน่อยนึง) แล้วก็จะได้ย้ายออกจากบ้านเดิมซักที เบื่อจะตายอยู่และ อยู่มาสิบกว่าปีแล้ว เซงๆๆ วิถีชีวิตก็เปลี่ยนไปมาก ตอนนี้แบบว่ากำลังสงบเสงี่ยมเจียมตัวไว้หน่อย ไม่กลับบ้านดึก อย่างมากก็บ่ายสาม กลับเย็นก็ยังไม่ค่อยกล้าน่ะ (แอบเป็นคนดี) แล้วก็เรื่องอาหารที่นี่อุดมสมบูรณ์เหลือเกิน แบบว่าเดี๋ยวก็กินเดี๋ยวก็กิน โอ๊ยยยย จาอ้าวเป็นหมูแว้วว แล้วก็เรื่องการใช้เงิน แต่ก่อนนะ อยู่บ้านเดิมอะ หนึ่งร้อยนี่ใช้ได้ห้าวัน แต่อยู่ที่นี่ ใช้ห้าร้อยในหนึ่งวัน มันก้แปลกๆอะนะครับ แต่ตอนนี้นอกจากสิวแล้ว ที่ยังไม่หมดห่วงอยุ่อีกอย่างนึงก็คือ อยากเรียนภาษาอังกฤษซักที อยากพูดได้ เป้นธรรมชาติ ไม่ต้องมานั่งนึกเป็นภาษาไทยแล้วแปลอ่ะ ตอนนี้ก็จะไปเรียนที่บริติซ กะว่าจะตั้งใจให้ดีที่สุด ถึงจะต้องใช้เวลาซักกี่ปี ก็ต้องพยายาม ปล่อยไม่ได้แระ เดี๋ยวอ่านเท็กไม่ได้ ไม่จบอีก เหอะๆ ไม่รู้แผ่วปลายป่าว แต่ถึงไงก็จะพยายามที่สุด สู้ๆ ก็บ่นซะยาว ถ้าขี้เกียจอ่านก็ไม่เป็นไร ไม่มีสาระอะไรหรอก ช่วงนี้ ไม่ค่อยได้เล่นคอม แหะๆ

สุดท้ายนี้ก็จบแล้ว ขอให้หน้าใสๆ พูดภาษาอังกฤษได้ ซักทีเห้อออ (รู้สึกจะจบแบบแป๊กๆ)